Sanjay Puri Architects tarafından Hindistan’ın Anjarle kıyısında tasarlanan Crest Nine, eğimli araziye yerleşen kıvrımlı kütlesi ve parabolik hacimleriyle okyanus manzarasına yönelen çok işlevli bir topluluk merkezi olarak kurgulanmış.

Hindistan’ın Maharashtra eyaletinde, Anjarle kıyısında okyanusa bakan dik eğimli bir tepede yer alan Crest Nine, kapalı bir villa yerleşimi için rekreasyon ve buluşma merkezi olarak tasarlanmış. Arazi yaklaşım yolundan aşağı doğru keskin biçimde eğim gösteriyor; bu nedenle yapının topoğrafyanın üzerine oturmak yerine araziden kademeli biçimde yükseldiği ifade ediliyor. Kütle, arazinin doğal eğimini takip eden akıcı bir eğrisel forma sahip. Giriş kotu yol seviyesinden yaklaşık altı metre aşağıda konumlanıyor ve ziyaretçiler geniş bir merdiven ile peyzajlı bahçenin yanından geçen kıvrımlı bir rampa aracılığıyla ana dolaşım aksına ulaşıyor. Yapı kurgusunun, girişteki sade eğrisel cepheden farklı yüksekliklerdeki parabolik hacimlere doğru geliştiği görülüyor. Bu hacimler avlular ve peyzajlı boşluklarla kesilerek yapı ile açık alan arasında ritmik bir ilişki kurulmuş.

Parabolik hacimlerin içinde kapalı spor alanı, spor salonu, restoran, bar ve dört konuk odası yer alıyor. Bu mekanların her birinin batıya yönelen geniş teraslara açıldığı ve bu terasların okyanus manzarasını çerçevelediği belirtiliyor. Üstte yer alan kesitsel olarak kıvrılan çatı yüzeyinin ise ana hacimlerin üzerinde yükselip aralarındaki avluların üzerinde alçalarak mekansal çeşitlilik yarattığı ifade ediliyor. Geniş saçaklar terasları güneşten ve muson yağmurlarından koruyor.

Yapının merkezinde yer alan açık merdivenin dairesel bir avlu etrafında dolaşarak alt kotta bulunan havuz seviyesine indiği görülüyor. Bu alt katta üç yüzme havuzu, bir sağlık kulübü ve doğal havalandırmaya sahip çok amaçlı bir açık terasla ilişkili kafeterya yer alıyor. Yapının duvarlarında kullanılan yerel laterit taşının, yapıyı malzeme ve renk açısından kıyı bağlamına yerleştirdiği ifade ediliyor. İç mekanların tamamının gün ışığı aldığı ve yapı alanlarının yaklaşık yüzde 70’inin doğal havalandırmayla iklimlendirildiği belirtiliyor. Çatı strüktürü metal taşıyıcı sistemden oluşuyor ve shingle kaplama ile tamamlanıyor.

Yerel malzeme kullanımı ve yerel iş gücünün tercih edilmesi sayesinde yapının gömülü karbon değerinin önemli ölçüde azaltıldığı aktarılıyor. Doğal havalandırma, pasif soğutma ve gün ışığı kullanımının ise yaşam döngüsü boyunca enerji tüketimini düşürdüğü belirtiliyor. Topoğrafyayla bütünleşen yapı, farklı ölçeklerdeki hacimlerin peyzajlı açık alanlarla birbirine bağlandığı bir mekansal kurgu oluşturuyor ve bu düzenin kullanıcılar arasında sosyal etkileşimi teşvik ettiği ifade ediliyor.