Sapanca Gölü’ne hakim, eğimli bir köşe parselde the | work tarafından tasarlanan O.H. House; kütleyi dikeyde yükseltmek yerine yatayda parçalayıp eğime eklemleyen üç hacimli kurgusuyla, tipik bir hafta sonu evi beklentisinin ötesinde araziyle bütünleşen bir tasarım olarak öne çıkıyor.

Sapanca Gölü’nün karakteristik morfolojisine ve panoramik manzarasına hakim, dik bir eğime sahip köşe parsel üzerinde konumlanan O.H. House, tipik bir hafta sonu evi beklentisinin ötesinde, arazinin sunduğu verileri mekansal birer gerçekliğe dönüştüren bütüncül bir tasarım denemesi. Yapı, parselin köşe konumu ve topoğrafyadaki kot değişimlerini, kütleyi dikeyde yükselterek çevre üzerinde baskın hale getirmek yerine, yatayda parçalayan ve eğime eklemleyen bir stratejiyle ele alıyor. Yol, eğim, komşu parsel ve manzara ilişkilerinin hassas bir dengede gözetildiği bu tasarımda form; ortak alanlar, yaşam birimleri ve sirkülasyon aksı olarak ayrışan üç temel hacmin stratejik bir artikülasyonu sonucunda tamamlanıyor. Bu hacimsel parçalanma, kütleler arasındaki yükseklik farkları aracılığıyla yapının zeminde yayılarak topoğrafya içerisinde mümkün olduğunca sönümlenmesini ve arazinin doğal bir uzantısı gibi davranmasını sağlıyor.

Fonksiyonel şemanın mekansal kurgusuna bakıldığında; komşu parsel boyunca eğime dik bir hat üzerinde uzanan iki katlı yatak odası bloğu, yapının mahremiyet çeperini oluştururken; mutfak ve salonun farklı kotlarda dinamik bir ilişki kurduğu tek katlı sosyal alan kütlesi, yolla olan temasını minimize ederek doğrudan Sapanca Gölü manzarasına yöneliyor. Bu iki ana kütleyi birbirine bağlayan, yatayda uzanan ve her iki ucu şeffaf bir prizma olarak tasarlanan üçüncü bağlayıcı hacim ise yapının sirkülasyon omurgasını teşkil ediyor. Merdiven, karşılama holü ve tüm geçiş akslarını bünyesinde barındıran bu şeffaf köprü, kütlelerin bir araya gelme biçimiyle oluşan nitelikli boşlukları yapı içine sızdırarak iç avlu ve bahçe tipolojilerini mekan deneyimine ekleniyor. Söz konusu boşlukların günün farklı saatlerinde iç mekanda yarattığı ritmik ışık ve gölge oyunları, yapıyı statik bir kurgu olmaktan çıkarıp çevreyle etkileşim halindeki canlı bir organizmaya dönüştürüyor.

Yapının giriş senaryosu, birbirine uzak yerleştirilmiş iki ana hacmi birleştiren bu şeffaf aksın merkezine konumlandırılarak, kullanıcının giriş anında dramatik bir göl ve doğa manzarasıyla karşılaşması amaçlanmış. Zemin kat yatak odası önünde kurgulanan koridor ile holün görsel algısı genişletilmiş, kullanılan yarı geçirgen yüzeyler sayesinde insan hareketinin dışarıdan okunabildiği akışkan bir sirkülasyon dili elde edilmiş. Bu şeffaf bağlayıcı, salon, mutfak ve yatak odaları arasındaki işlevsel hiyerarşiyi kuvvetlendirirken mekana derinlik katıyor. Yapının dış dünyayla kurduğu ilişkiyi sınırlayan ve içe dönük bir yaşam kurgusunu destekleyen cephe dili ise peyzajın bir parçası olarak tasarlanan tekil duvarlar ve saydam yüzeyler önünde kullanılan yarı geçirgen sabit panellerle şekilleniyor. Bu yalın tasarım dili, mahremiyet ve açıklık arasındaki ince çizgiyi korurken, O.H. House’un topoğrafya üzerindeki sessiz varlığını tamamlamaya gayret gösteriyor.