IGArchitects imzalı House of Wall Forest, Tokyo’nun yoğun kentsel dokusu içinde yengeç pençesini andıran düzensiz bir arsada, açılı duvar-kolonlar ve kademeli üçgen döşemeler aracılığıyla mahremiyet ile açıklık arasında katmanlı bir mekansal derinlik kurguluyor.

IGArchitects tarafından tasarlanan Suginami’de konut, bir çift ve çocukları için güneyinde yeşil bir koridorun, doğusunda ise bir elektrik iletim kulesinin yükseldiği, yengeç pençesini andıran benzersiz geometriye sahip bir arsada konumlanıyor. Tasarım, mevcut arsa koşullarına veya çevredeki kentsel ortama katı ve tekdüze bir düzen dayatmak yerine, doğrudan alanın sınırlarına yanıt veren çoklu yönelimleri yapıya dahil ederek şekilleniyor. Yapıda farklı açılarda yükselen duvar-kolon kümesi, toplu bir hareket alanı oluşturarak kentsel koşullarla gündelik yaşam arasında tampon görevi gören dinamik bir mekan kurguluyor.

Geleneksel kentsel konutlarda mahremiyet ve açıklık ile iç ve dış mekan ilişkileri genellikle dış duvarlar ve pencereler gibi sınır yüzeylerinin düzenlenmesiyle basitleştirilir. Bu projede ise sınırlar net çizgilerle açılıp kapatılmak yerine, iç mekanın kendi içinde oluşturulan mekansal mesafeler ve yönelimlerin üst üste binmesi yoluyla şehirle kurulan ilişki yeniden yapılandırılıyor. Manzaranın yer yer kesintiye uğradığı ancak ötesindeki hacmin algılanabilir kaldığı bu kurgu, ne tamamen kapalı ne de tek bir bakışta kavranabilen korunaklı bir açıklık hissi yaratıyor.

Yapının merkezinde, kolon ile duvar arasında bir ara ölçekte yer alan duvar-kolonlar ile arazinin geometrisine uygun olarak üçgen biçimlere bölünmüş döşemelerin kompozisyonu bulunuyor. Üçgen döşemelerin her bir kenarının ortasına yerleştirilen duvar-kolonlar, mekanın sabit bir dış hatla sınırlanmasını engelliyor. Döşemelerin hizasızlığı ve üst üste binmesi sayesinde sürekli olarak belirsiz ve esnek alanlar ortaya çıkıyor. Duvar-kolonlar mekanı bölümlere ayırsa da tamamen çevrelemeyip manzaraların, ışığın ve havanın içten geçmesine izin vererek derinlik kazandırıyor.

Duvar-kolonlar yalnızca taşıyıcı unsurlar olarak değil, görüş hatlarını, dolaşımı ve hava akışını yönlendiren mekansal eksenler olarak işlev görüyor. Katı bir ızgara düzenine geçmeden, yönelim ve yoğunluktaki ince farklılıklarla hem planda hem de kesitte ritim oluşturuluyor. Aynı zamanda tek bir seviyede hizalanmayan üçgen döşemeler, kademeli zemin kesiti konfigürasyonu meydana getiriyor. Katlar arasındaki katı hiyerarşiyi ortadan kaldıran bu kot farkları, duvar-kolonlarla birlikte bedensel mesafeyi ve mekansal algıyı düzenleyerek günlük yaşamın üç boyutlu bir konut manzarasına dönüşmesini sağlıyor.