Paju’da tasarlanan Yaşlı ve Engelliler için Bakım ve Sağlıklı Yaşam Merkezi, komşu metropol parkını yapının içine taşıyan geçirgen kurgusuyla yaşlılar ve engelliler için kapsayıcı bir kamusal mekan oluşturuyor.

Güney Kore’nin Paju kentinde tasarlanan Yaşlı ve Engelliler için Bakım ve Sağlıklı Yaşam Merkezi, yüksek yoğunluklu konut gelişmeleriyle biçimlenen ve kamusal mekan niteliğinin giderek zayıfladığı bir kentsel çevrede yer alıyor. Yaşlılar ve engellilere yönelik iki ayrı yapı talep eden yarışma programına karşın proje ekibi, tüm işlevleri tek çatı altında toplayan kompakt ve geçirgen bir yapı önerisi geliştirmiş. Bu yaklaşım, komşu metropol parkının yapı kütlesinin içinden geçmesine olanak tanırken aynı zamanda yoğun kent dokusu içinde korunaklı bir kamusal boşluk oluşturuyor. Projenin merkezinde yer alan açık avlu, Kore mimarlığındaki geleneksel “madang” kavramını çağdaş bir yorumla yeniden ele alıyor. Karşılaşma, dinlenme ve sosyalleşme mekanı olarak tasarlanan bu boşluk, farklı programları birbirinden ayırırken parkla olan ilişkiyi de güçlendiriyor. Yapının yatay kurgusu düşey dolaşım ihtiyacını azaltarak erişilebilirliği artırıyor ve komplekse daha davetkar bir ölçek kazandırıyor.

Yıl boyunca güneş alan merkezi avlu, yapı içindeki farklı işlevleri birbirine bağlayan temel organizasyon öğesi olarak çalışıyor. Avluya açılan iki geniş sundurma, sürekli bir rampa aracılığıyla birbirine bağlanıyor. Zemin katta oditoryumlar, eğitim mekanları ve yemek salonu gibi ortak kullanım alanları yer alırken; üst katta spor salonları, rehabilitasyon birimleri ve etkinlik alanları bulunuyor. Çatıdaki iki pavyon ise kent manzarasına açılan yönetim birimlerine ev sahipliği yapıyor. Proje, 8×8 metre ölçülerindeki izotropik taşıyıcı sistem üzerine kuruluyor. Bu düzen, mekansal esneklik ve organizasyonel açıklık sağlarken, oditoryum hacimlerini ve servis çekirdeklerini yapısal sistemle bütünleştiriyor. Büyük açıklıklı mekanlarda beton kirişler görünür bırakılmış; yapı sistemleri ve teknik donatılar avlu ile park peyzajının oluşturduğu doğal arka planla birlikte okunabilir hale getirilmiş.

Yapının dış cephesi çevresiyle ilişki kuran içbükey yüzeyler aracılığıyla biçimleniyor. Tekrarlanan 125 santimetrelik modüllerden oluşan cephe sistemi, pencere doğramaları ile delikli ve kıvrımlı alüminyum panelleri bir araya getirerek bütüncül bir görünüm oluşturuyor. Bu katmanlı cephe, sokakla ilişki kurarken iç mekanların mahremiyetini de destekliyor.
Sonuç olarak yapı, kent ile park arasındaki sınırları yumuşatan geçirgen kurgusuyla yalnızca bir bakım merkezi değil, farklı kullanıcıları bir araya getiren sakin ve yeşil bir kamusal mekan olarak öne çıkıyor.