Taşkent’in tarihi dokusunda yer alan, Arc Architects tasarımı Suzani Galeri-Müzesi ve Atölyesi, Orta Asya’nın geleneksel suzani nakış üretimini hem sergileyen hem de yaşatan bir kültür ve üretim mekanı olarak tasarlanmış.

Suzani Galeri-Müzesi ve Atölyesi, Taşkent’in tarihi bölümünde yer alıyor ve cami, türbe, peyzaj düzenlemeleri ile geleneksel konut-atölye yapılarından oluşan Suzuk Ota yerleşkesinin bir parçasını oluşturuyor. Kompleks, yerleşkenin ön hattında konumlanarak ana caddeye açılıyor ve kentsel ölçekte güçlü bir kamusal varlık kuruyor. Proje, Orta Asya kültürel mirasının önemli unsurlarından biri olan suzani nakış geleneğinin üretimi ve sergilenmesi için tasarlanmış. Yapının sahibi farklı bölgelere ait nakış tekniklerini araştırıyor ve bu zanaatin üretimi ile yaygınlaştırılması için aktif çalışmalar yürütüyor. Bu nedenle yapı yalnızca bir sergi alanı değil, aynı zamanda zanaat üretiminin sürdürüldüğü bir çalışma ortamı olarak kurgulanmış.

Kompleks iki ana yapıdan oluşuyor: Doğuda yer alan galeri-müze ve batıda konumlanan üretim atölyesi. Her iki yapı da Orta Asya’nın geleneksel konut ve zanaat atölyesi tipolojilerine referans veren bir mimari anlayışla tasarlanmış. Yapılar farklı kotlarda düzenlenen avlular etrafında gelişen bir yerleşim düzeni oluşturuyor. Merkezi avlularda, hakim rüzgar yönüne bakan geleneksel ayvanlar yer alıyor. Galeri-müze yapısı ziyaretçi odaklı bir program içeriyor ve zemin kat ile bodrum kattan oluşuyor. Merkezi avluda bulunan dut ağacı, ipek üretiminin başlangıcını simgeleyen önemli bir öğe olarak yer alıyor. Zemin katta giriş alanı, en büyük suzani eserinin sergilendiği ana salon, galeri mekanı ve mağaza bulunuyor. Bodrum katta ise etkinlik salonu, kafe ve teknik birimler yer alıyor. Çatı terası Suzuk Ota yerleşkesine doğru panoramik manzaralar sunuyor. Atölye yapısının zemin katında iplik boyama, nakış üretimi ve eğitim faaliyetleri için ayrılmış üretim mekanları yer alıyor. Üst katta sanatçılar ve tasarımcılar için stüdyolar, dikiş alanı, ofisler ve toplantı odası bulunuyor. Bodrum kat ise personel yemekhanesi, depolar ve teknik hacimleri içeriyor.

Yapıların cepheleri geleneksel “g‘ishti obi” tuğlası ile inşa edilmiş. Cephe kaplamalarında ve iç mekanlarda seramik, kireçtaşı ve toprak sıva gibi yerel ve doğal malzemeler kullanılmış. Bu malzeme seçimi, hem bölgesel mimari geleneklerle ilişki kurmayı hem de zanaat üretimiyle bağlantılı bir mekansal atmosfer oluşturmayı amaçlıyor.