Mimar Vedat Zeki Tokyay tarafından kaleme alınan kitapta, mimarlığın su ile olan ilişkileri anlatıldığı gibi, bazı önemli tezler de öne sürülüyor. Bu tezlerin en önemlisi; suyun bir kamusal mekan olması ve suyun kıyısında, rant mekanları değil kamusal kültür mekanlarının yer alması olarak öne çıkıyor. Kitapta bu tezleri güçlendiren önemli örnekler bulunuyor. Kitapta adı geçen Avrupa kentlerine ait örneklerde, suyun kıyısının insanın alışveriş ve konaklama gereksinimlerine ayrılmadığını görürüz. İnsanlar, suyun kıyısında, operaya veya bir açık hava konserine, bir sergiye, müzeye, açık hava sinemasına gidiyorlar. Bu şekilde, kent ile suyun kıyısı bütünleştiği gibi, kentlinin en değerli kamusal mekanlara erişimi de sağlanmış oluyor. Bu, kent-su-insan üçlemesini fiziksel mekanlara dönüştüren mimarlık ise, suyun kıyısında yarattığı kamusal mekanlarla kente yeni kentsel simgeler armağan ediyor.