MÖ 315’te Makedonya Kralı Kassandros tarafından kurulan ve Via Egnatia üzerindeki stratejik konumuyla Roma’dan Bizans’a Doğu Akdeniz’in ana ticaret merkezlerinden biri hâline gelen Selanik, 1430’da Osmanlı idaresine girmesinin ardından asırlarca farklı dinsel ve etnik toplulukların bir arada yaşadığı çok kültürlü bir liman kenti kimliği kazandı. 1912–1913 Balkan Savaşları ve 1923’te başlayan Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesiyle demografik yapısı dönüşen şehir, mimari açıdan katmanlı bir miras sunuyor: Rotunda, Galerius Zafer Takı gibi Roma yapıları, Ayasofya Kilisesi, Aya Dimitri Kilisesi gibi Bizans yapıları, Beyaz Kule ve Ano Poli bölgesindeki cumbalı konutlarıyla Osmanlı mimarisi ve 1917 yangını sonrası Fransız mimar Ernest Hébrard’ın Aristotelous Meydanı’na odaklı neoklasik imar planı, Selanik’in tarihsel derinliğini günümüze taşıyan temel unsurlar.

Salt Araştırma bünyesinde derlenen ve 2 milyonun üzerinde belgeyi içeren dijital koleksiyonlar sanat, mimarlık, tasarım, kent, toplum ve ekonomi alanlarını kapsıyor. Türkiye ve yakın coğrafyasının çok kültürlü tarihine ve toplumsal dönüşümlere ışık tutan Kent, Toplum ve Ekonomi Arşivi bünyesindeki Fotoğraf ve Kartpostal Arşivi, 19. ve 20. yüzyıl kentlerine dair görsel malzemeleri içeriyor. Koleksiyonda, Osmanlı ve Türkiye kentlerinin yanı sıra dönemin öne çıkan bazı Avrupa kentlerinden fotoğraf ve kartpostallar da bulunuyor.