SO? Mimarlık ve Fikriyat tarafından Bağcılar’da tasarlanan Aradaki Bahçeler, atıl kalmış kentsel boşlukları değerlendirerek eğimli araziyi katmanlı bir peyzaj kurgusuna dönüştüren; mahalleliyi, çocukları ve doğayı bir araya getiren kamusal bir açık alan önerisi sunuyor.

İstanbul’un dinamik ve yoğun nüfuslu noktalarından biri olan Bağcılar, 700.000 kişilik nüfusunun önemli bir kısmını oluşturan çocuk ve gençleriyle yaşayan bir ilçe. Ancak bu devasa enerji, kentsel dokunun sıkışıklığı ve açık alanların yetersizliği nedeniyle çoğu zaman nefes alacak boşluklar bulmakta zorlanıyor. İlçenin adında saklı olan o köklü “bağ” hafızası, bugün haritalarda yeşil lekeler olarak karşımıza çıksa da, bu alanların pek çoğu atıl ve işlevsiz bölgeler olarak terk edilmiş durumda. Kentin yeşil ve açık alan ihtiyacını karşılayabilecek potansiyelleri varken kendi kaderine bırakılan bu köşeler, güvenli olmayan faaliyetlerin odağı haline geliyor. Bu proje, Bağcılar Belediyesi’nin ihmal edilmiş alanları mahalleye geri kazandırmayı ve kentsel dokuyu yeşille yeniden örmeyi hedefleyen bir rehabilitasyon zincirinin ilk halkasını oluşturuyor. Arazinin eğimli yapısını ise bir zorluktan ziyade tasarımın ana karakteri olarak kullanılmış; kademelendirme sayesinde hem yaya akışı iyileştirilmiş hem de her seviyeye farklı bir peyzaj işlevi tanımlanmış.

Kamusal mutfak ve sofra, farklı kotlara yayılmış oyun alanları ve oturma alanları bu kurgunun temel öğelerini oluşturmuş. Bu eğimden süzülen yağmur suyunu toplayarak bahçeyi besleyen bir döngü kurulurken, park sadece insanlar için değil, “böcek evi” ve korunan ağaç dokusuyla kuşlar ve arılar için de güvenli bir habitat olarak hayal edilmiş. Bitkilendirme kararlarında, az sulama gerektiren, kuru toprağa uyumlu türler seçilerek ekolojik bir sürdürülebilirlik hedeflenmiş. Alana komşu yapıların sınırlarından geri çekilerek oluşturulan geçiş alanı ise, mahalleli için özel alanın mahremiyeti ile kamusal alanın açıklığı arasında dengeleyici bir eşik görevi görüyor.