Winchester College Kız Öğrenci Yatılı Evleri
Künye
Proje Yeri
Winchester, Hampshire, Birleşik Krallık
Mimari Tasarım
Stanton Williams
İşveren
Winchester College
Proje Direktörü
Rokwell
Proje Yönetimi
Bidwells
Peyzaj Tasarımı
Bradley-Hole Schoenaich Landscape
Statik ve İnşaat Mühendisliği
Smith and Wallwork
Mekanik ve Elektrik Danışmanı
Max Fordham
Sürdürülebilirlik Danışmanı
Max Fordham
Aydınlatma Tasarımı
Max Fordham
Akustik Danışmanı
Max Fordham
Yangın Danışmanı
OFR
Planlama Danışmanı
Adams Hendry
Tarihi Miras Danışmanı
Jeremy Musson
Metraj ve Maliyet Danışmanı
Equals Consulting
CDM Baş Tasarımcısı
Bureau Veritas
Ulaşım Danışmanı
Stuart Michael Associates
Ekoloji Danışmanı
Aspect Ecology
Ağaç Danışmanı
Arbor-Eco Consultancy
Arkeoloji Danışmanı
Border Archaeology
Hava Kalitesi Danışmanı
Hoare Lea
Spor Sahası Danışmanı
Notts Sport
Uygulama
Gilbert-Ash
İnşaat Alanı
5.450 m²
Tamamlanma Tarihi
2026
Fotoğraflar
Jack Hobhouse
Stanton Williams tarafından tasarlanan Winchester College Kız Öğrenci Yatılı Evleri, kolej avlusu ve revak tipolojisini Viktorya dönemi yatılı evlerinin gayriresmi karakteriyle yeniden yorumlayarak kız öğrencilere kolejin dokusuna ait bir yuva sunuyor.
Stanton Williams tarafından tasarlanan Winchester College Kız Öğrenci Yatılı Evleri tamamlandı. Kolejin iki yeni kız öğrenci yatılı evinden ilki Eylül 2026’da öğrencilerini karşılıyor, ikincisi ise 2027’de kullanıma girecek. İki yapı birlikte, 644 yıllık kolejde 1912’den bu yana inşa edilen ilk yatılı ev kompleksini ve kız öğrenciler için tasarlanan ilk yatılı evleri oluşturuyor; böylece Winchester’daki yatılı ev sayısı 11’e çıkıyor.
Stanton Williams’ın kolejle yakın iş birliği içinde tasarladığı her ev, 60 yatılı ve 20 gündüzlü öğrenciyi barındıracak. Evler, kolejin 2022’de son iki sınıfa (sixth form) gündüzlü kız öğrencileri kabul etmesiyle başlayan karma eğitime geçiş sürecinin bir sonraki aşamasını oluşturuyor. Bu değişim, kolejin hayır amaçlarını destekliyor ve daha geniş bir deneyim, bakış açısı ve düşünme biçimi yelpazesini bir araya getirerek okulun entelektüel, pastoral ve ders dışı yaşamını şimdiden zenginleştiriyor.
Winchester College’ın akademik mükemmeliyeti her zaman kendine özgü ortamıyla biçimlenmiş. Öğrenciler, merakı, bağımsız düşünceyi, sınıf dışındaki sohbet ve tartışmayı teşvik eden olağanüstü bir doğal ve mimari peyzaj içinde öğreniyor, çalışıyor ve yaşıyor. Ancak son dört yıldır kolejdeki kız öğrenciler bu ortamı, 1382’deki kuruluşundan bu yana erkekler için inşa edilmiş ve erkeklere göre işletilmiş bir okulun içinden, kendilerine ait bir evleri olmadan deneyimledi. Yeni evler, Winchester’ın mimari geleneğine ve eğitim anlayışına sıkı sıkıya bağlı kalırken onlara tartışmasız biçimde kendilerine ait bir yer sunuyor.
Winchester’da yatılı ev, uyunan bir yerden çok daha fazlası. Yatılı ev, her öğrencinin kolej içindeki evi; gün boyunca ders çalışmak, yemek yemek, dinlenmek, arkadaşlarla vakit geçirmek ve Winchester’ın eğitim kültürünü biçimlendiren sohbetleri sürdürmek için dönülen bir yer. Bu nedenle kız öğrenciler için yapılan yeni yatılı evler yalnızca konut olarak değil, pastoral bakımı artan bağımsızlıkla dengeleyen ve entelektüel alışverişi destekleyen mekanlar olarak tasarlanmış. Başlangıçtan itibaren güçlü bir aidiyet ve kimlik duygusu yaratmak, mimarinin yol gösterici ilkesi haline geldi. Stanton Williams, sembolik jestlere ya da süslemeye başvurmak yerine bunu yapılarda yaşama deneyimi üzerinden, yani ölçek, mekan dizilimi ve gündelik yaşamın ritimleri aracılığıyla ifade etmeyi amaçladı.
Açıklık ve görsel bağlantı, evlerdeki gündelik deneyimi biçimlendiriyor. Her yatılı ev, sosyal kalbi olan merkezi bir avlu etrafında örgütleniyor; iç revak, oturma odasını, kütüphaneyi, ortak mutfakları, müzik ve etkinlik odalarını iki evin arasında yer alan yemekhane pavyonuna bağlıyor. Hareketli bir bölücüyle ayrılan pavyon, iki ayrı yemek alanı olarak çalışabiliyor ya da iki topluluğu bir araya getirmek üzere açılarak iki ev arasındaki bağı güçlendiriyor.
Bu kurgu, Winchester’ın mimari mirasının iki damarından besleniyor: William of Wykeham’ın 1382’de koleji kurarken oluşturduğu kolej planı ve sonradan kolejin dokusunun parçası haline gelen Viktorya dönemi yatılı evlerinin gayriresmi, ev ölçeğindeki karakteri. Çağdaş yatılı yaşam için yeniden yorumlanan avlu, revak ve ortak odalar dizisi, hem samimi hem de birbirine bağlı iki ev yaratıyor: Kapatılmışlık ya da sıkı denetim olmadan güven ve sığınak sunan, açık ve davetkar evler. Öğrenciler yapılar içinde dolaşırken, gün boyunca ders çalışmak, yemek yemek, müzik çalışmak ya da yalnızca birlikte vakit geçirmek için geri dönerken doğal olarak birbirleriyle karşılaşıyor. Revaktan yükselen merdivenler tek ve çift kişilik yatak odası kümelerine ulaşarak her evin içinde daha küçük topluluklar oluşturuyor.
Kolejin Kingsgate Park spor alanının yanında yer alan iki ev, çapraz lamine ahşaptan (CLT) inşa edilmiş; birbirinin aynısı değil, benzeri olan yapılar. Üç kata yükselip II. derece tescilli, Arts & Crafts üslubundaki Chernocke House’un yanında iki kata kademelenen 5.450 m²’lik yapı grubu, Viktorya dönemi yatılı evlerinden kolejin yakın zamanda tamamlanan Spor Merkezi’ne uzanan çevresinin farklı karakterlerine duyarlı biçimde yanıt veriyor. Kütle, komşu yapıların dokusuna ve ölçeğine uyum sağlayacak biçimde özenle parçalanırken dar bir arsada yoğunluğu ve kapsamlı bir programı barındırıyor. Bu yaklaşım peyzajda da sürüyor: Bahçeler, avlular ve yollar yapıların çevresine örülerek onları bulundukları yere yerleştiriyor ve öğrenciler evler ile kolejin geri kalanı arasında dolaşırken varış, karşılaşma ve inziva anları yaratıyor.
Ana malzeme, Winchester College’daki diğer Viktorya dönemi yatılı evleriyle uyumlu olarak tuğla. Tuğlanın ele alınışı, bağlama ve tanımladığı mekanların niteliğine göre farklı cephelerde incelikli biçimde değişiyor. Avlulardan merdivenlere doğal ışığın süzülmesini sağlayan kafes tuğla perdeler dahil çeşitli tuğla detayları kullanılmış. Lento, harpuşta, denizlik ve silme gibi prekast beton elemanlar cepheye ek bir artikülasyon kazandırıyor ve kolej genelindeki taş pencere sövelerinin tonlarını yankılıyor.
Bahçe duvarlarında kullanılan çakmaktaşı, doku ve görsel zenginlik katarken Winchester’a özgü bir malzemeyi yansıtıyor. Yemekhane pavyonunu kaplayan bakır renkli metal örtü, ona tuğla yapılar arasında daha belirgin, mücevher gibi bir varlık kazandırıyor; giriş kapılarında ve iç mekanlarda kullanılan meşe ise sıcaklık, sağlamlık, samimiyet ve kalıcılık duygusu getiriyor. Cephe kompozisyonu iç (avlu) ve dış cepheleri birbirinden ayırıyor; dış cepheler daha masif ve koruyucu bir görünüm sunuyor. İç cephede alt seviyede derin tuğla ayaklar, üst seviyede ise daha narin tuğla nervürler yer alıyor.
Tasarım, Passivhaus ilkeleriyle uyumlu, yapı kabuğu öncelikli bir yaklaşım izliyor ve sürdürülebilirlikte BREEAM Excellent derecesine ulaşıyor. Bir sazlık hendek (swale), bütüncül drenaj ve biyoçeşitlilik stratejisinin parçasını oluşturuyor. Yatılı evlere, yine Stanton Williams tarafından, yapı grubunun güneyinde kolejin eski sağlık merkezi Antrim House’un personel konutuna dönüştürülmesi ve Kingsgate Park’ta her hava koşuluna uygun bir spor sahası yapılması eşlik ediyor.































