Ishøj Tiyatrosu

Proje Yeri
Tranegilde, Ishøj, Danimarka

Mimari Tasarım
Svendborg Architects + Wohlert Arkitekter

Tasarım Ekibi
Svendborg Architects: Johnny Svendborg, Emil Rasborg Laursen, Elin Trommer, Yuka Kobayashi, Thea Rudnicki, Jacob Billesbølle, Tone Karlsen, Oliver Nerild — Wohlert Arkitekter: Thorben Schmidt, Line Loftheim, Thomas Schytt Poulsen

Peyzaj Tasarımı
BaRaland Landskab

Statik ve Mühendislik
VITA Ingeniører, Eduard Troelsgaard Rådgivende Ingeniører

Akustik
Gade & Mortensen

Tiyatro Danışmanı
Kristoffer Møller Hansen

Yüklenici
Julius Nielsen & Søn

İşveren
A.P. Møller Vakfı, Ishøj Belediyesi

Toplam İnşaat Alanı
1.300 m²

Fotoğraflar
Hampus Berndtson

Svendborg Architects ve Wohlert Arkitekter tarafından tasarlanan Ishøj Tiyatrosu; Tranegilde peyzajının izlerini yansıtan organik cephesi ve komedya ile tragedya maskelerine gönderme yapan ritmik ahşap kemerleriyle çocuklar için esnek bir black-box sahne sunuyor.

Ishøj Tiyatrosu, Tranegilde’nin doğal peyzajı içinde yer alıyor; A.P. Møller Vakfı ile Ishøj Belediyesi’nin desteğiyle, farklı toplumsal ve etnik çevrelerden genç izleyicileri bir araya getiren nitelikli bir çocuk tiyatrosu olarak hayata geçiyor. Görece büyük bir yapıyı küçük bir köye yerleştirmek için en alçak ve içe dönük mekanlar yakındaki konutlara en yakın konuma alınıyor; eğimli çatı biçimiyle yapı, küçük bağlamın ölçeğine indiriliyor. İki salon ve kafe gibi en büyük ve dışa dönük mekanlar ise geniş açık peyzaja ve tarlalara bakacak şekilde konumlanıyor. Böylece tiyatro, yüksek ağaçları “arkasına alarak” köye yaslanıyor; güneyden gelenleri ise karakteristik eğri cam yüzeyleri ve kafenin açık alanına güneş koruması oluşturan “ahşap perdeleriyle” karşılıyor.

Cephenin organik formları çevredeki peyzajın çizgilerini ve izlerini yansıtıyor; yapıyı yerel çevreyle ilişkilendirerek bağlamla bağını güçlendiriyor. Büyük ve küçük ölçeklerde, bir yukarı bir aşağı dönen ritmik ahşap kemerler, tiyatronun değişmez simgesi olan komedya ve tragedya maskelerine incelikli bir gönderme yapıyor; aynı zamanda bir sahne ışığının konisinden kesilip çıkarılmış ya da büyüye yer açmak için aralanmış bir proskenyum perdesi gibi de okunabiliyor. Ağaçlar, çimen ve ışık bu ahşap perdenin arasından süzülerek Tranegilde’nin doğasını tiyatro deneyiminin parçası kılıyor. Hem gökyüzüne hem tarlalara bakan pencereler, her gösteri öncesinde ve sonrasında izleyiciye aydınlık ve ferah bir mekan sunarken, yapı yine de hayal gücüne alan açan bir gizem duygusunu koruyor.

İçeride ana salon, oyuncu ile izleyici arasındaki ilişkiyi güçlendiren, hareketli tribünlere sahip samimi ve esnek bir black-box olarak tasarlanıyor. Ham ve sağlam bu mekan çok farklı biçimlerde kullanılabiliyor ve izleyici için hiçbir zaman aynı kalmıyor. İzleyicinin yapı içindeki güzergahı da “sahnelenmiş” bir deneyim olarak kurgulanıyor: uzun kırmızı perdeler, gökyüzüne açılan yüksek manzara, tarlalara bakan alçak ve çerçevelenmiş görüş ve birbirini izleyen mekanlar, gündelik hayattan tiyatro dünyasına geçişi aktarıyor. Bu, çocuklar ve diğer tiyatro izleyicileri için işaretsiz bir yön bulma deneyimine dönüşüyor.

Kadifenin tanıdık dokusuyla kırmızı perdeler, ardında açılan gizli dünyanın bir astarını oluşturuyor ve görünen ile görünmeyen arasındaki eşiği çağrıştırıyor; gösteri başlayana dek büyüyü saklı tutuyor. Proje boyunca farklı biçimlerde beliren bu perdeler, tiyatronun ve gelmekte olanın gerilimini hem doğrudan hem dolaylı biçimde simgeliyor. Bir mimari yarışma üzerinden geliştirilen yapı; sürdürülebilirlik, konfor ve sahne teknolojisine ilişkin çağdaş gereksinimleri bir araya getirerek çocuk tiyatrosu için geleceğe dönük bir ortam kuruyor.