Fragmentos tarafından tasarlanan Palácio de Tavira, 18. ve 19. yüzyıllar arasında inşa edilen Palácio dos Tavares’in yeniden işlevlendirilmesini, tarihi yapıya eklenen yeni Medina yapısıyla birlikte ele alarak Tavira’nın mimari mirasını çağdaş bir otel programıyla buluşturuyor.

Tavira’nın tarihi merkezinde, Gilão Nehri’nin sol kıyısında yer alan Palácio de Tavira, 18. ve 19. yüzyıllar arasında inşa edilen Palácio dos Tavares’in yeniden işlevlendirilmesi ve genişletilmesiyle oluşturulmuş. Uzun yıllar kullanılmadan kalan saray yapısının yeni işlevine uyarlanmasında temel yaklaşım, özgün yapının kimliğini korumak ve mimari karakterini güçlendirmek olmuş. Bu kapsamda taşıyıcı sistem yenilenirken cephelerin ölçeği ve taş işçiliği, seramik ve ferforje detayları korunmuş. 18. yüzyıldan kalma taş merdiven tamamen restore edildi ve iç mekanlar yeni otel programına uygun şekilde yeniden düzenlenmiş.

Sarayın avlusuna yerleşen Medina, birbirine bağlanan ve parçalı bir kurgu oluşturan yeni hacimlerden meydana geliyor. Doğu Algarve’nin yerel mimarisinden ve Mağribi geleneğinden esinlenen yapı, sarayın klasik ve Avrupa karakteriyle karşıtlık içinde bir ilişki kuruyor. Avlular, geçişler, merdivenler ve teraslar aracılığıyla gelişen Medina, bölgenin geleneksel düz çatı terasları olan açoteiasları ve geleneksel kentsel dokuyu yeniden yorumluyor. Farklı kotlar ve hacimler arasındaki boşluklar, düzensiz görünen ancak süreklilik ve bağlantı üzerine kurulan bir dolaşım oluşturuyor. Açık iç sokak farklı katlar boyunca ilerleyerek odalara doğrudan erişim sağlarken, avlu ve terasların sıralanması otel içinde farklı mekan deneyimleri oluşturuyor. Işık ve gölge kullanımı da bu kurgunun bir parçası olarak ele alınıyor. Böylece Medina, mevcut saray yapısının mimari karakterini geri plana itmeden ona yeni bir katman ekliyor. Otelin otuz altı odasının her biri farklı bir mekansal karakter taşıyor.

Palácio de Tavira’da tarihi yapı ile yeni ek, birbirinden farklı mimari dilleri bir arada tutan bir bütün oluşturuyor. Saray, Tavira’nın aristokratik geçmişini temsil ederken Medina, Doğu Algarve’nin güneşli ve Akdeniz mimarisinden besleniyor. Proje, mevcut yapının miras değerini korurken yeni bir kullanım aracılığıyla yapının kentsel ve işlevsel sürekliliğini yeniden kuruyor.