Concéntrico Uluslararası Mimarlık ve Tasarım Festivali tarafından düzenlenen Concéntrico 2026, 2015’ten bu yana Logroño’yu kamusal mekanı yeniden düşünmek ve farklı yaşama biçimlerini denemek için bir kentsel laboratuvara dönüştüren yaklaşımını sürdürüyor. Festival, yıllar içinde farklı coğrafyalardan mimarları, tasarımcıları, sanatçıları ve araştırmacıları doğrudan kentsel çevre içinde çalışmaya davet etti; meydanları, sokakları, nehir kıyılarını ve kentsel boşlukları etkinleştiren müdahaleler önerdi. Bir dizi enstalasyondan çok daha fazlası olarak festival; kurumları, yaratıcı toplulukları ve yurttaşları tasarım ve mimarlık üzerinden birbirine bağlayan kolektif bir süreç olarak işliyor.

Bu yılki program üç tematik hat üzerine kuruluyor. “Kimlik ve Kurgu” başlığı, mimarlığı bir anlatı biçimi ve coğrafyayı yorumlama yolu olarak ele alan projeleri bir araya getiriyor. Bu çerçevede Smiljan Radić, gezici sirkin mantığını efemer ve kolektif bir mimarlık aracılığıyla Logroño’ya taşımayı öneriyor; OFREIA ise araştırmasını Ebro Nehri’yle ilişkilendirilen anılara ve nehir peyzajındaki tarihsel yıkanma pratiklerine odaklıyor. “Kentsel Ekolojiler” hattı, çağdaş kentte mimarlık, iklim, madde ve peyzaj arasındaki ilişkileri ele alıyor; raumlabor’un deneysel pavyonları, Sahra Hersi’nin tohum takası için tasarladığı yurttaş bahçesi ve Boltshauser ile Garbizu Collar’ın La Rioja’nın şarap peyzajına ait iklim ilkelerini kente taşıyan toprak-ve-fıçı mimarisi bu bölümde yer alıyor. “Efemeral Aktörler” hattı ise geçici mimarlığı toplumsal dinamikleri harekete geçiren ve kamusal mekanın kullanımına yeni olanaklar açan bir araç olarak değerlendiriyor; Gabriel Fontana’nın sporun kurallarını yeniden düşünen Multiform projesi, AAU Anastas’ın kentsel dinleme kapsülleri ve Ignacio G. Galán öncülüğünde engellilik ile mimarlık üzerine yürütülen mekansal araştırma bu kapsamda öne çıkıyor.

Festivalin bu yılki katılımcıları arasında Smiljan Radić, Matilde Cassani, AAU Anastas, Boltshauser × Garbizu Collar, Parabase, OFREIA, BEar, CENTRAL + Maxime Delvaux, raumlabor, Sahra Hersi, 2050+, Amanda Pinatih + Gabriel Fontana, Future Firm, PPAA ve Tło gibi farklı coğrafyalardan ekipler bulunuyor. Projeler kent genelinde farklı noktalara yayılıyor: Smiljan Radić’in endüstriyel plastik örtüden kurulan “şili usulü yoksul sirki” Calle Mayor’da boş bir arsaya yerleşirken, Boltshauser ve Garbizu Collar’ın “Terroir” pavyonu sıkıştırılmış toprak ve yeniden kullanılan şarap fıçılarıyla düşük emisyonlu bir yapım sistemini sınıyor; Matilde Cassani ise San Bernabé Takı’nı gündüz toplanıp gece açılan kırmızı bir “etekle” giydirerek anıtı kentin bayram kimliğini kutlayan bir süslemeye dönüştürüyor. Sanalsantiye
Altı gün boyunca Logroño; mimarlığın, tasarımın ve yurttaşların kenti yeniden hayal etmek için bir araya geldiği ortak bir deney alanına dönüşüyor. Festival, iklim krizi, kentsel ısı adası, kamusal mekanın ortaklaşa kullanımı ve mimarlığın toplumsal rolü gibi bugünün kentini biçimlendiren meselelerin somut, geçici ve insan ölçeğinde sınandığı bir zemin sunuyor.