C.F. Møller Architects tarafından tasarlanan i8, Münih’in en dinamik kentsel dönüşüm bölgelerinden biri olan Werksviertel’de konumlanıyor. Konut, kültür ve iş alanlarının iç içe geçtiği yoğun karma kullanımlı bu mahalle eski bir endüstri bölgesinden bugünkü kimliğine dönüştü; i8 ise hem ölçeği hem de cephesiyle çevreyle uyum kurarken malzeme stratejisiyle düşük karbonlu yapı üretimi yönünde ileriye dönük bir tavır benimsiyor.

Yapı, Werksviertel’in kenarında bölgenin endüstri mirasından beslenen ayırt edici bir kimlikle yükseliyor ve mahalleye bir giriş kapısı oluşturuyor. İç mekansal organizasyon; özdeş üç ofis bölgesinin tüm yapı boyunca uzanan tek bir bütünleyici cepheyle bir araya getirilmesi fikrine dayanıyor. Bu cephe geri dönüştürülmüş anodize alüminyumdan yumuşak yeşil bir tonda üretildi; rengiyle çevredeki ormana referans verirken iç mekanda açıkta bırakılan ahşabın sıcak tonlarını da öne çıkarıyor. Sistem; güneş kontrolü ve doğal havalandırma üzerinden enerji tasarrufu sağlıyor, gürültüyü ve kirliliği azaltıyor, gün ışığı ve akustik konforla destekli nitelikli bir iç iklim oluşturuyor.

Tasarımın merkezinde, taşıyıcı ahşap öğelerin betonarme çekirdeklerle birleştiği hibrit bir strüktürel sistem yer alıyor. Bu yaklaşım, geleneksel ofis yapılarına kıyasla gömülü karbonu belirgin biçimde azaltırken strüktürel performansı ve uzun ömürlü dayanıklılığı koruyor. İç mekanda açıkta bırakılan ahşap yüzeyler sıcak ve dokunsal bir çalışma ortamı kuruyor; malzeme, kullanıcı refahı ve çevresel sorumluluk arasında doğrudan bir bağ oluşturuyor.

Yüksek tavanlar ve değişen mekan derinlikleri ofis hacminin azami gün ışığı alacak biçimde tasarlanmasına olanak tanıyor. Sıcak ahşap malzemeler ve parlatılmış beton döşemelerle kurgulanan geniş bir atriyum, katlar ve birimler arasında görsel temas, bilgi paylaşımı ve bağlantı kuruyor. Plan şemaları modüler bir ızgara üzerine kurulu; yüksek esneklik sayesinde alanlar tekil ofislere, açık planlı ofislere ya da bu ikisinin bileşimine kolayca dönüşebiliyor. Sokak kotundaki hareketli bir zemin kat ise yapıyı Werksviertel’in karma kullanım dokusuna kamusal bir varlıkla bağlıyor; i8, mimarinin çevresel etkiyi azaltırken mekansal niteliği, esnekliği ve güçlü bir kentsel kimliği bir arada nasıl üretebileceğini gösteren bir referans olarak öne çıkıyor.