OMA tarafından, Meksika’daki Fundación Casa Wabi kampüsünde tasarlanan Casa Wabi Mushroom Pavilion, mantar yetiştiriciliğine adanmış işleviyle gıda üretimi, sanat, doğa ve yerel topluluklar arasında ilişki kuran bir mekan kurgusu sunuyor.

Bosco Sodi tarafından kurulan Fundación Casa Wabi yerleşkesinde hayata geçirilen Casa Wabi Mushroom Pavilion, OMA’nın Meksika’daki ilk inşa edilmiş yapısı olma özelliğini taşıyor. Dağlar ile Oaxaca kıyısı arasında uzanan geniş doğal peyzaj içinde konumlanan yapı, üretim ve sosyal etkileşimi bir araya getiren bir altyapı olarak ele alınmış. Pavilyon, mantar yetiştirme sürecinin gereksinimlerine yanıt veren yalın bir elipsoidal form üzerinden kurgulanmış. İç mekanda kubbeli hacim; “meyveleme” odası, “kuluçka” odası ve depolama alanı olmak üzere üç ana bölüme ayrılıyor ve bu birimler merkezde yer alan ortak toplanma alanını çevreliyor. Bu organizasyon, üretim süreci ile sosyal kullanımın iç içe geçmesini sağlamış.

Yapının alt yarısı, dairesel bir amfitiyatro düzeninde kademelenerek yerel zanaatkarlar tarafından üretilen terakota mantar kapları için raf işlevi görüyor. Eliptik plan ve kademeli kurgu, üretim sürecinin bütüncül olarak izlenebildiği panoptik bir mekansal deneyim oluşturmuş. Tavanın merkezinde yer alan göz pencere (oculus) iç mekana gün ışığı sağlarken alt kotlardaki açıklıklar doğal havalandırmayı mümkün kılıyor. Üst kotta yer alan platform ve açıklıklar ise çevredeki bitki örtüsünün üzerinden okyanusa doğru görüşler sunuyor.

Yapının üç boyutlu formu zemine temasını minimize edecek şekilde tabanda içe doğru daralacak şekilde tasarlanmış. Bu yaklaşım, mevcut doğal peyzajın korunmasını sağlarken yerel bitki örtüsünün gelişmesine olanak tanıyor. Beton kabuk, yerinde dökme ve mala ile şekillendirilmiş bir yüzeyden oluşuyor. Dış yüzeyinde uygulanan dokulu baskı da, yüksek demir içerikli suyun etkisini yüzeyde tutmayı amaçlıyor. Zamanla paslanarak değişecek olan beton kabuk, yapının doğal çevreyle birlikte dönüşmesini mümkün kılıyor. Proje, Shohei Shigematsu liderliğinde, Shary Tawil ve Caroline Corbett tarafından yürütülmüş. Tasarım, belirli bir üretim işlevine yanıt verirken aynı zamanda yerel kullanıcılar, ziyaretçiler ve sanat programları için kolektif bir buluşma alanı oluşturmayı hedefliyor. Bu yönüyle yapı, gıda üretimi ile toplumsal etkileşimi bir araya getiren mekansal bir arayüz olarak öne çıkıyor.