Atelier du Pont tarafından Saint-Denis’de gerçekleştirilen Académie Fratellini’nin yeniden yapılandırma ve genişletme projesi, mevcut sirk sanatları yerleşkesinin kimliğini koruyarak işleyişini yeniden kurgulayan, yeni üretim ve performans mekanları ile kamusal bir meydan ekleyerek yapıyı kentle daha güçlü ilişki kuran bütüncül bir kültürel altyapıya dönüştürüyor.

Île-de-France bölgesindeki Saint-Denis’de konumlanan Académie Fratellini, uluslararası ölçekte tanınan bir sirk okulu, eğlence merkezi ve gösteri üretim mekanı. 1974 yılında Annie Fratellini ve Pierre Étaix tarafından kurulan ve 2003 yılından bu yana Saint-Denis’de faaliyet gösteren kurum, başlangıçta geçici olarak tasarlanmış olan yerleşkesinin zaman içinde önemli ölçüde büyümesi nedeniyle kapsamlı bir yeniden yapılandırma ve genişletme sürecine ihtiyaç duymuş.

Atelier du Pont tarafından yürütülen müdahale, mevcut yapıların korunmasını, akademinin genişletilmesini ve genel işleyişinin yeniden düşünülmesini mümkün kılmış. Proje, kullanıcıların gündelik kullanımını kolaylaştırmayı, eşzamanlı faaliyetleri desteklemeyi ve yerleşkeyi çevresiyle daha açık bir ilişki kuracak biçimde dönüştürmeyi hedeflerken, özgün tasarımcılar Patrick Bouchain ve Loïc Julienne’in geliştirdiği mimari dilin atmosferini ve güçlü kimliğini de koruyor.

Mevcut hangar yapısına eklenen iki yan kanat ile yapı “Grande Halle” olarak yeniden tanımlanmış; yükseköğretim birimi ve idari işlevler için gerekli yeni mekanlar bu kütle içinde düzenlenmiş. Strüktür özellikle akrobasi ekipmanlarının asılabilmesine olanak tanıyacak biçimde güçlendirilmiş, böylece merkezi boşluk sirk eğitimi ve etkinlikler için yeni bir karşılaşma ve toplanma alanına dönüştürülmüş.

Mevcut altyapıyı tamamlayan 17 metre yüksekliğinde yeni bir üretim ve performans mekanı olan Studio Zéro inşa edilmiş. Frontal sahne düzenine sahip bu hacim, çağdaş sirk sanatlarının mekansal gereksinimlerine yanıt verecek biçimde tasarlanmış. Farklı program bileşenlerini birbirine bağlamak amacıyla oluşturulan yeni kamusal meydan, kente açılan canlı bir eşik işlevi görüyor; hem nefes alınabilir bir açık alan hem de karşılaşma ve sosyalleşme mekanı olarak yerleşkenin kentsel bağlamla ilişkisini güçlendiriyor.

Proje, güçlü bir çevresel yaklaşım ile öne çıkıyor ve Bâtiment Durable Francilien Gümüş standardına uygun olarak geliştirilmiş. Kullanılan malzemelerin büyük bölümü biyobazlı ve yerel kaynaklı; bu sayede karbon ayak izi azaltılmış ve sürdürülebilir tedarik zincirleri desteklenmiş.

Ayrıca yapım süreci boyunca benzeri görülmemiş bir yeniden kullanım stratejisi uygulanmış; Grand Chapiteau içerisinde geçici bir yeniden kullanım deposu kurularak malzemelerin sökülmesi, ayrıştırılması ve yeniden değerlendirilmesi sağlanmış. Bu yaklaşım, başlangıçtaki projenin temel felsefesi olan “elde olanı kullanmak, dönüştürmek ve yeniden üretmek” ilkesinin güncel bir yorumu olarak mimari tasarımın ayrılmaz bir parçası haline getirilmiş.